دوره 10، شماره 2 - ( پاييز و زمستان92 1392 )                   جلد 10 شماره 2 صفحات 17-10 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shahnazari Z, Marandi S M, Shayegan Nejad V. The Effect of Pilates Exercises and Aquatic Trainning on Walking Speed in Women with Multiple Sclerosis. J Res Dev Nurs Midw. 2013; 10 (2) :10-17
URL: http://nmj.goums.ac.ir/article-1-451-fa.html
شانظری زهره، مرندی سید محمد، شایگان نژاد وحید. تاثیر تمرین پیلاتس و ورزش در آب، بر سرعت راه رفتن زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس . Journal of Research Development in Nursing and Midwifery. 1392; 10 (2) :17-10

URL: http://nmj.goums.ac.ir/article-1-451-fa.html


1- دانشگاه اصفهان ، shanazariz@gmail.com
2- دانشگاه اصفهان
3- دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
چکیده:   (22380 مشاهده)
زمینه و هدف: مولتیپل اسکلروزیس‌(MS)، ‌بیماری خود ایمنی، التهابی و مزمن است که تحت تاثیر ضایعات‌ تخریب میلین در جسم سفید مغز، طناب نخاعی و اعصاب بینایی بروز می‌کند. عمده‌ترین عوارض این بیماری خستگی،‌ گرفتگی عضلات، لرزش، عدم تعادل و اختلال در راه رفتن می‌باشد. هدف پژوهش حاضر،‌ بررسی تاثیر‌‌تمرینات پیلاتس و ورزش در آب بر سرعت راه رفتن زنان مبتلا به‌ ام. اس ‌ می‌باشد.
روش بررسی: نوع تحقیق کارآزمایی بالینی است. از میان بیماران زن مراجعه ‌کننده به کلینیک MS بیمارستان کاشانی اصفهان، 45 نفر در سال 1391 به عنوان نمونه با ناتوانی جسمانی کمتر از 5/4 و میانگین و انحراف معیار مدت بیماری 2 ± 8 سال و دامنه‌ی سنی 20 تا 40 سال انتخاب و به صورت تصادفی به سه‌گروه تمرینات پیلاتس و گروه تمرینات ورزش در آب و گروه کنترل تقسیم شدند. برنامه‌ی تمرینات برای گروه‌های آزمایش، 12 هفته، هفته‌ای سه جلسه و جلسه‌ای یک ساعت بود. سرعت راه رفتن بیماران قبل از تمرینات و پس از تمرینات با استفاده از آزمون قدم زدن 25 فوت اندازه‌گیری شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس و مقایسه زوجی میانگین‌های تعدیل شده در سطح معنی‌داری 05/0 انجام شد.
 یافته‌ها: نتایج نشان داد که تفاوت میانگین‌های تعدیل شده نمرات سرعت راه رفتن آزمودنی‌های گروه‌های مداخله معنی‌دار می‌باشد (05/0p<). البته مقایسه زوجی میانگین‌ها بیانگر آن بود که تفاوت معنی داری بین دو گروه آزمایش وجود ندارد.
نتیجه‌گیری: اجرای تمرینات پیلاتس و ورزش در آب باعث افزایش سرعت راه رفتن در بیماران ام. اس می‌شود. با توجه به این نتایج، متخصصان مربوطه می‌توانند از این تمرینات به عنوان یک درمان مکمل در کنار درمان‌های دارویی برای بیماران ام .اس استفاده کنند.
متن کامل [PDF 441 kb]   (4257 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Journal of Research Development in Nursing and Midwifery

Designed & Developed by : Yektaweb